Ετικέτα: Ιδιαίτερα Μαθήματα Αγγλικών

Κόστος / Όροι συνεργασίας

 

• Όλοι δικαιούνται ένα δοκιμαστικό μάθημα το οποίο χρεώνεται μεμονωμένα και κοστίζει 20 ευρώ.
• Για την συνέχιση της συνεργασίας απαραίτητη η προκαταβολή τεσσάρων (4) μαθημάτων/εκπαιδευτικών συνεδριών. Το κάθε μάθημα κοστίζει 20 ευρώ.
• Τα τέσσερα (4) μαθήματα/εκπαιδευτικές συνεδρίες ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΕΝΤΟΣ 30 ΗΜΕΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΘΗΜΑ. Η ημερομηνία του πρώτου μαθήματος θεωρείται η αρχή της συνεργασίας, βάσει της οποίας ανανεώνεται η συνδρομή.
• ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ οι αλλαγές ωρών και ημερών ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ (ακόμη και τελευταία στιγμή) ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ, με την προϋπόθεση ότι τα 4 μαθήματα διεξάγονται εντός των προαναφερθέντων 30 ημερών. Σε άλλη περίπτωση τα μαθήματα που οφείλονται και ξεπερνούν τις 30 ημέρες από το πρώτο μάθημα χάνονται (εκτός και αν υπάρχει προηγούμενη συνεννόηση και σχετική συμφωνία)
• Η διδακτική ώρα είναι 60 λεπτά.
• Μαθήματα διεξάγονται όλες τις μέρες της εβδομάδας βάσει προσωπικής συνεννόησης.
• Η έκδοση απόδειξης ή τιμολογίου είναι υποχρεωτική.
• Οι πληρωμές γίνονται μέσω IRIS (τηλ 6956301139, ΑΦΜ 061905841) ή τραπεζικά με τις τράπεζες: Εθνική, Πειραιώς, Revolut, Wise. Έξοδα μεταφοράς από άλλη τράπεζα επιβαρύνουν τον πελάτη. Τραπεζικοί λογαριασμοί: Εθνική:
• Υποχρεωτική η αναγραφή πλήρους ονόματος του πελάτη στην αιτιολογία κάθε τραπεζικής μεταφοράς.

Μεθοδολογία

 

Τι κάνω στις συνεδρίες μου…

Αγαπώ την επικοινωνία με διαφορετικούς ανθρώπους και χαίρομαι όταν καταφέρνω αυτή η επικοινωνία να είναι και αυθεντική και να γίνεται στα αγγλικά. Είναι βαθιά και απόλυτη πεποίθησή μου ότι ο μοναδικός σκοπός μιας γλώσσας είναι η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, και όχι η στείρα ακαδημαϊκή, εγκεφαλική εκμάθηση κανόνων που στην περίπτωση των αγγλικών ιδιαιτέρως δεν ακολουθούνται καν  – σε οποιοδήποτε πλαίσιο και αν κινείται ο κάθε ένας από μας. Αυτό που όλοι λαχταράμε είναι να μπορούμε σε κάθε πλαίσιο να αλληλοεπιδρούμε με άνεση και ροή, νιώθοντας ασφαλείς με πεποίθηση και πίστη στον εαυτό μας. Δουλειά μου είναι να σε βοηθήσω να νοιώσεις ακριβώς αυτό, και ο μόνος τρόπος να το κάνεις είναι κάνοντάς το, δοκιμάζοντάς το, δίνοντας στον εαυτό σου την ευκαιρία να ‘πάρει τα αγγλικά λίγο αλλιώς’…Άπειρες είναι οι φορές που μου έχουν πει ότι απεχθάνονται τα αγγλικά, ότι η εμπειρία τους από φροντιστήρια και ιδιαίτερα είχε υπάρξει τόσο τραυματική, ότι η ντροπή που αισθάνονται όταν υποχρεώνονται (συνήθως για επαγγελματικούς λόγους) είναι τόσο μεγάλη που αναχαιτίζει την κάθε δημιουργική επικοινωνιακή διάθεση και χαρά που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Άπειρες οι φορές που μου έχουν πει επίσης, ότι σκόπιμα άφησαν ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης ή άλλες να περάσουν από τον τρόμο ότι ίσως τους ζητηθεί να μιλήσουν στα αγγλικά.  Η αλήθεια είναι ότι αναφορικά με τον γραπτό λόγο έχουμε άπειρα βοηθήματα με τις διάφορες εφαρμογές AI. Φυσικά αυτό μας στερεί τη χαρά του επιτεύγματος του γραπτού λόγου, αλλά νομίζω στις μέρες μας λίγοι ενδιαφέρονται για αυτό. Αλλά ο προφορικός λόγος; Προφανώς το AI παρέχει και εφαρμογές άσκησης προφορικού λόγου και κατά την γνώμη μου αυτά όλα είναι πολυτιμότατα εργαλεία. Όμως η αυθεντική συνομιλία με έναν άνθρωπο με τον οποίο δημιουργούνται συναισθήματα – θετικά ή αρνητικά ή αγχωτικά – δεν μπορεί  να αντικατασταθεί από ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης. Για να μάθουμε τον εαυτό μας να διαχειρίζεται και τα συναισθήματα και τη γλώσσα υπό συνθήκες πίεσης, ανταγωνισμού και κριτικής, είναι επιτακτικό η εκπαίδευσή μας να γίνεται με ζωντανό άνθρωπο. Η γλώσσα είναι ΗΧΟΣ. Το παιδάκι ακούει ΗΧΟΥΣ από μωρό. Τους ΗΧΟΥΣ θα μιμηθεί αργότερα. Πολλά χρόνια μετά οι ήχοι αυτοί συμβολίζονται στο χαρτί και στον γραπτό λόγο. ΑΥΤΗ είναι η φυσική εκμάθηση. Έτσι λειτουργεί ο ανθρώπινος – και όχι μόνο- εγκέφαλος. Εάν αρχίσουμε ανάποδα (όπως κάναμε στην Ελλάδα εδώ και «αιώνες») και αρχίσουμε από το χαρτί, η γνώση μας θα παραμείνει στο χαρτί. Δεν θα πάρει ποτέ σάρκα και οστά, δεν θα γίνει ποτέ πράξη … και εμείς θα νιώθουμε ότι απλώς δεν μάθαμε αρκετά καλά τη … γραμματική (!!!)… τότε που πηγαίναμε φροντιστήριο…

Στις συνεδρίες μου προσπαθώ να σε ‘βάλω’ μέσα στην γλώσσα ως επικοινωνία. Φυσικά και μας νοιάζει η ακρίβεια (συντακτικό, γραμματική, λεξιλόγιο) σε αυτά που κάνουμε αλλά η αφετηρία δεν είναι αυτή. Η αφετηρία είναι η επικοινωνιακή δεινότητα και αυτή μας οδηγεί στο σε ποια ακαδημαϊκά σημεία της γλώσσας που καλούμαστε να δουλέψουμε.

  • Τι σε δυσκολεύει στην πράξη όταν δεν έχεις το χρόνο να σκεφτείς όλα όσα γνωρίζεις; Τι μπερδεύεις ΠΑΝΤΑ ενώ το ξέρεις;
  • Ποιες κοινές καθημερινές λέξεις δεν σου έρχονται την ώρα που τις χρειάζεσαι; ΣΕ ΑΥΤΟ οφείλουμε να εστιάσουμε – και όχι σε ολόκληρη τη γραμματεία της αγγλικής γλώσσας. ΑΥΤΗ είναι η αφετηρία.
  • Ποια σημεία της γραμματικής δεν ξεδιάλυναν ποτέ όσα βιβλία γραμματικής και αν μόχθησες να μελετήσεις;
  • Υπό ποιες συνθήκες νιώθεις πίεση και άγχος όταν ίσως χρειαστεί να μιλήσεις – και να σε ακούσουν οι συνάδελφοι και οι προϊστάμενοι – στα αγγλικά;
  • Πόσες φορές σκέφτηκες εκ των υστέρων ότι ‘έπρεπε να είχα πει τούτο κι εκείνο, έτσι και έτσι’;

Ας επιλύσουμε αυτά κατ’ αρχήν και, …..

…and after that…the sky is the limit!

Με εκτίμηση,

Χριστίνα

Αρχική

Ποια είμαι ?

Γεια σου, και ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου  για την ιστοσελίδα μου!

Λίγα λόγια για μένα…

Είμαι η Χριστίνα Καζάζη (Christina Kazazis επισήμως στο διαβατήριο) και είμαι bilingual (native speaker) καθηγήτρια αγγλικών από το 1998, δηλαδή η εμπειρία μου στην διδασκαλία αγγλικών υπερβαίνει τα 25 χρόνια. Αυτό το οποίο με καθιστά native speaker είναι το γεγονός ότι γεννήθηκα, μεγάλωσα και σπούδασα στο Ηνωμένο Βασίλειο, και είμαι British subject (Βρεττανή υπήκοος). Κατόπιν, όταν ήμουν 24 ετών μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα, δεδομένου ότι οικογένειά μου, με καταγωγή από την Μικρά Ασία, και που εργάζονταν στην ναυτιλία είχε ήδη επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα λόγω συνταξιοδότησης.

Είμαι κάτοχος BA (Hons) in European Studies (Languages) από το University of London (πρώην Queen Mary and Westfield College of the University of London), μεταπτυχιακού τίτλου διδασκαλίας αγγλικών DELTA από το University of Cambridge, καθώς και πτυχίου Υποκριτικής του Υπουργείου Πολιτισμού. Προκειμένου να μπορέσω να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις επαγγελματιών σπουδαστών μου Business English και καθώς εργάζομαι αποκλειστικά με ενήλικες των οποίων οι ανάγκες ποικίλλουν (από συνέδρια, calls, presentations, English for Academic purposes,  έως και ανάγκες πιστοποίησης) επιμορφώθηκα αποκτώντας τα εξής Business πιστοποιητικά: ITIL Foundation, ITIL 5, Prince 2 Project Management, Prince 2 Agile, ITIL Strategy, ITIL Experience.

Έχω διατελέσει εκπαιδεύτρια καθηγητών αγγλικής (teacher trainer) σε ημερίδες του ιδιωτικού τομέα για λογαριασμό της Hillside Press της αείμνηστης Addie Kostakou, αλλά και σε πολλαπλές ημερίδες υπό την οργάνωση του Υπουργείου Παιδείας στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Παράλληλα εργάστηκα και εργάζομαι – ενίοτε – ως επαγγελματίας δίγλωσση ηθοποιός στο θέατρο και την τηλεόραση και θα με τιμήσετε πολύ να σας δω μετά από κάποια παράσταση.

Έχω εργαστεί ως συγγραφέας και επιμελήτρια κειμένων βιβλίων διδασκαλίας της αγγλικής στους εξής εκδοτικούς οίκους: Hillside Press, Burlington Books, Express Publishing και υπήρξα μέλος (Associate) της ομάδας Assessment (δημιουργία content εξετάσεων) της πολυεθνικής Unicorn εταιρείας PeopleCert στην οποία ανήκει η LanguageCert καθώς και ο Βρετανικός φορέας City and Guilds.

Είχα την τιμή επίσης να επιλεγώ να μεταφράσω Ελληνική λογοτεχνία στην αγγλική γλώσσα για λογαριασμό του Pen Greece (link) και των εκδόσεων Έναστρον για την συμμετοχή στο φεστιβάλ βιβλίου της Φρανκφούρτης.

Ενδεικτικά, ως καθηγήτρια Αγγλικών εργάστηκα στους εξής φορείς: Εκπαιδευτήρια Γείτονα Βάρης (Γυμνάσιο-Λύκειο), ΚΞΓ Όμηρος Βριλήσσια, ΚΞΓ Πρότυπο Καλλιθέα, ΚΞΓ Παγουλάτου-Βλάχου, ΚΞΓ Ενηλίκων Σπυρόπουλος Καλλιθέα. Επίσης, εργάστηκα

Το 2013 άνοιξα τον δικό μου προσωπικό χώρο στην οδό Σόλωνος 120 στην Αθήνα όπου εργάστηκα και εκπαίδευσα στην αγγλική γλώσσα πληθώρα ενηλίκων επαγγελματιών σπουδαστών, με έμφαση και στα βασικά πιστοποιητικά και στη γλώσσα ως πράξη επικοινωνίας. Τρία χρόνια μετά τον Κορονοϊό αναγκάστηκα, προς μεγάλη μου λύπη να κλείσω τον φυσικό χώρο διδασκαλίας καθώς πλέον στις νέες εποχές τα περισσότερα αιτήματα ενηλίκων ήταν για την online διδασκαλία.

Έκτοτε εργάζομαι διαδικτυακά μόνο, αλλά θα χαρώ να σε γνωρίσω και δια ζώσης!

Πριν κλείσω θα ήθελα να πω αυτό: Η διαδικασία μάθησης και εκπαίδευσης μιας γλώσσας απαιτεί προσωπική συμμετοχή και σύμπνοια. Αλλιώς το αποτέλεσμα δεν  μπορεί να είναι το ιδανικό. Γραμματική, λεξιλόγιο και συντακτικό μπορείς να μάθεις με όλους τους σοβαρούς καθηγητές, ή ακόμη και μόνος σου με βοήθεια το ΑΙ. Αλλά για να εξελιχθείς πραγματικά χρειάζεται να βρεις τον άνθρωπο με τον οποίο θα αισθάνεσαι πολύ άνετα. Τόσο άνετα…που θα να σε νοιάζει ΜΟΝΟ το τι θα πεις (γιατί θέλεις τόσο πολύ να το πεις) παρά το πώς το λέμε στα αγγλικά. Δεν είμαστε όλοι για όλους, λοιπόν, εκεί θέλω να καταλήξω. Δεν είναι σίγουρο ότι θα σου ταιριάζω όσα προσόντα και αν …διαφημίζω πως έχω.

 

Με εκτίμηση,

Χριστίνα

 

. READ MORE

 

Δημοσιεύτηκε στισ

Γιατί δυσκολεύομαι να επικοινωνήσω ΑΝΕΤΑ στα Αγγλικά ενώ διαθέτω τόσα πτυχία;

 

Γιατί δυσκολεύομαι να επικοινωνήσω ΑΝΕΤΑ στα Αγγλικά

Αντί για απάντηση, θα σας πω μια αληθινή ιστορία: θερμή παράκληση να διαβάσετε ως το τέλος….

Η Λένα, 49

Η Λένα Κ., ενήλικη, στην ηλικία των  49  σήμερα ψάχνει να βρει καθηγήτρια για να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα Αγγλικών για ενήλικες. Θα ήθελε, ίσως αν έβρισκε κάποτε το κουράγιο και αν έβρισκε κάποιο μέρος αξιόλογο- να μπει και σε κάποιο γκρουπ. Κάποιο γκρουπ που όμως τα υπόλοιπα μέλη να είναι κάπως σαν και την ίδια, δηλαδή άνω των 40, να νιώθει άνετα και να μην αισθάνεται σαν καταναλωτής μαζικού προϊόντος μαζί με άλλους που ουδεμία σχέση έχουν με τις δικές της ανησυχίες…..

Τι έκανε όταν ήταν μικρή..

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Η Λένα κατάγεται από αυτό που λέει ο κόσμος ‘καλή οικογένεια’.  Οι γονείς της φρόντιζαν πάντοτε να έχει ό,τι  χρειαζόταν ή πίστευαν πως χρειαζόταν. Έδιναν χρήματα για να μάθει ξένες γλώσσες, χορό, μουσική, υπολογιστές, να πάρει πολλά πιστοποιητικά. Έκανε Αγγλικά από την ηλικία των 6 ετών, τότε που ακόμη τα Αγγλικά εισάγονταν πολύ αργότερα στο σχολείο. Οι γονείς της γνώριζαν ότι τα Αγγλικά είναι προϋπόθεση και διαβατήριο για ένα καλύτερο μέλλον. Για να βρει μια μέρα καλύτερη δουλειά. Της Λένας δεν της άρεσαν όμως τα Αγγλικά. Περνούσε ατελείωτες ώρες την εβδομάδα στο φροντιστήριο απομνημονεύοντας κανόνες γραμματικής. Στην προετοιμασία του περιβόητου ‘proficiency’ περνούσε ώρες ολόκληρες απομνημονεύοντας λίστες λέξεων με την Ελληνική μετάφραση στο πλάι. Όταν όμως προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει αυτές τις λέξεις όλα φαίνονταν λάθος.

Τι έκανε στα μαθήματα Αγγλικών

Επιπλέον, σιχαινόταν το κάθε τι που σχετίζονταν με την Αγγλική γλώσσα καθώς της φαίνονταν όλα δύσκολα, παραλογικά και άκρως δυσνόητα. Πέρασε κάποια χρόνια σε φροντιστήριο και μετά έκανε ιδιαίτερα στο σπίτι. Και στο φροντιστήριο και στα ιδιαίτερα έπρεπε να μάθει χιλιάδες κανόνες γραμματικής και να κάνει χιλιάδες ασκήσεις. Επιπλέον έπρεπε να συνεχίζει να αποστηθίζει λέξεις. Λέξεις παράξενες, λέξεις που στη μετάφραση φαίνονταν ίδιες και έτσι δεν κατόρθωνε ποτέ να νιώσει πως τις ξέρει πραγματικά, κι ούτε καταλάβαινε τις διαφορές μεταξύ τους. Φυσικά,  όλα τα μαθήματα (και στο φροντιστήριο και στα ιδιαίτερα) γίνονταν στα Ελληνικά.  Οι σπάνιες φορές που έκαναν το περιβόητο ‘speaking’ περιορίζονταν στο να απαντάει κάποιες ερωτήσεις που της έκανε η δασκάλα και για τις οποίες πρώτα έγραφε τις απαντήσεις, μετά τις μάθαινε και μετά τις έλεγε κουτσά-στραβά.   Κατάφερε ωστόσο να αποκτήσει το πολυπόθητο ‘πτυχίο’. Την ανησυχούσε βέβαια ότι για κάθε τι που διάβαζε έπρεπε να σκεφτεί την αντίστοιχη λέξη στα Ελληνικά, αλλιώς δεν καταλάβαινε τι έλεγε το κείμενο, και ούτε καταλάβαινε αυτά που άκουγε, φυσικά!

Και μετά…;

Πίστευε παρ’όλα αυτά πως είχε ‘τελειώσει’ εκεί με τα Αγγλικά. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών  και μετά από αρκετές δυσκολίες κατάφερε να αρχίσει επιτέλους την καριέρα της όταν προσλήφθηκε στην ομάδα νομικών συμβούλων μεγάλης εγχώριας τράπεζας. Καθώς ολοένα αποκτούσε και ψηλότερη θέση, άρχισε κάποια στιγμή να πρέπει να επικοινωνεί γραπτά και προφορικά στην Αγγλική γλώσσα με πελάτες επενδύσεων από το εξωτερικό. Όταν ο προϊστάμενός της, περιχαρής, της ανακοίνωσε την προαγωγή της, της τόνισε, ‘Από όσο βλέπω, κυρία Καραμήτρου, τα Αγγλικά σας είναι επιπέδου Γ2. Σας επιλέξαμε διότι κανένας άλλος συνάδελφος σας με την δική σας προϋπηρεσία (δηλαδή της ηλικίας της εννοούσε) δεν διαθέτει Proficiency! Συγχαρητήρια!’ Τότε ήταν που την έλουσε κρύος ιδρώτας.

Και τώρα τι κάνουμε;;

Είχε όντως proficiency από τα 19 της. Ένιωθε όμως ότι δεν μπορούσε να συντάξει ούτε την πιο απλή προτασούλα χωρίς να πρέπει πρώτα να κάνει το μυαλό της αχταρμά και να αισθάνεται  πως όπως και να πει κάτι θα βγει λάθος. Μέχρι τη στιγμή εκείνη περνούσε ώρες ατελείωτες μπροστά από το google translate μέχρι να βρει το θάρρος να στείλει ένα email και απέφευγε συστηματικά τις τηλεφωνικές συνομιλίες. Όταν λάμβανε μια εισερχόμενη κλήση από το εξωτερικό προσποιούνταν την πολυάσχολη και προωθούσε την κλήση σε κάποια νεότερη κοπέλα του τμήματος που μιλούσε Αγγλικά φαρσί (ή έτσι τουλάχιστον ακούγονταν της Λένας). Τώρα ένιωθε ότι βρίσκονταν σε πανικό. Η πρώτη της σκέψη ήταν να βρει κάπου να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα Αγγλικών για ενήλικες. Που όμως; Έπρεπε να είναι κάπου διακριτικά και να μην το μάθει κανένας από τη δουλειά της. Ένοιωθε ότι είναι θέμα χρόνου να γίνει περίγελος.

Τι έκανε;

Μπήκε στην google. Πληκτρολόγησε ‘ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικά ενήλικες’. Αυτό που είδε την έκανε να τρομάξει ακόμα περισσότερο. Μεγάλα. επώνυμα φροντιστήρια-αρπαχτικά που διαφήμιζαν ιδιαίτερα μαθήματα στον χώρο του φροντιστηρίου. Δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό της να μπαίνει σε έναν από αυτούς τους χώρους. Και μόνο η σκέψη ότι θα έπρεπε ξανά να κάνει present continuous/present simple σε κάποιο γκρουπ την έκανε να θέλει να το βάλει στα πόδια ΤΩΡΑ. Το πρόβλημα όμως παρέμενε. Σύντομα θα γινόταν αντιληπτό στην εργασία της ότι δεν μπορεί …ή μάλλον ότι μπορεί αλλά τρέμει στη σκέψη ότι θα μιλήσει Αγγλικά.

Απαντώ:

Γιατί λοιπόν βρέθηκε η Λένα, με τέτοια προσόντα σε αυτήν την δύσκολη θέση; Για να κατανοήσουμε την απάντηση οφείλουμε να ανατρέξουμε και να θυμηθούμε πώς μάθαμε την μητρική μας γλώσσα, όποια κι’ αν είναι αυτή: Περάσαμε 2-3 χρόνια ακούγοντας το περιβάλλον μας να ομιλεί την γλώσσα αυτή. Σιγά-σιγά αρχίσαμε να αρθρώνουμε λεξούλες. Θα μπορούσαμε άραγε να τις αρθρώσουμε εάν δεν ακούγαμε τη γλώσσα τόσα χρόνια; Όχι. Κατόπιν αρχίσαμε να σχηματίζουμε (στα 3-5) προτασούλες, που στην αρχή είχαν πολλά λάθη και σταδιακά τα λάθη αυτά αποχαιρετούσαν τον λόγο μας. Και μετά πήγαμε σχολείο. Οι φωνούλες που ξέραμε πήραν σιγά-σιγά τη μορφή γραπτών συμβόλων. Σύμβολα τεχνητά, γιατί απλώς καθρέφτιζαν στο χαρτί τον αληθινό Λόγο που αποτελείται από ήχο. Όταν εξοικειωθήκαμε με τα σύμβολα έπρεπε μετά να γράψουμε προτάσεις. Να κάνουμε ορθογραφία. Η πρώτη δυσκολία που είχαμε ήταν ότι γράφαμε τους ήχους χωρίς να καταλαβαίνουμε που χωρίζονταν οι λέξεις. Δηλαδή, ‘ημαρίαπήγεσχολείο’, ούτε αντιλαμβανόμασταν τι σημαίνει ‘λέξη’. Εμείς μόνο ήχους ξέραμε ως τότε.

Πώς μαθαίνουμε μια γλώσσα;

Αφού λοιπόν στο φυσικό μας περιβάλλον η γλώσσα μαθαίνεται από τον ήχο της, ΠΩΣ έχουμε την απαίτηση από τον εαυτό μας να συνδιαλεγόμαστε προφορικά σε μια ξένη γλώσσα δεδομένου ότι όταν αρχίσαμε Αγγλικά μικροί, δεν ακούσαμε, δεν μας μίλησε ποτέ κανείς παρά μόνο μας ζήτησαν να αποστηθίσουμε σύμβολα ήχων και κανόνες γραμματικής μέσα από ένα βιβλίο. Δηλαδή ακολουθήσαμε την ανάποδη πορεία από την φυσική διαδικασία εκμάθησης μιας γλώσσας. Μια γλώσσα μαθαίνεται ως πράξη, ως μέσον επικοινωνίας και όχι ως στείρα ακαδημαϊκή γνώση,  όταν επιτρέπουμε στον εγκέφαλό μας να εκτεθεί πρώτα στους ήχους της γλώσσας (που είναι η μόνη φυσική μορφή γλώσσας) και κατόπιν να ανακαλύψουμε πώς συμβολοποιείται αυτή η γλώσσα στο χαρτί. Αν ανατρέξουμε – όπως περιγράψαμε πιο πάνω – στο πώς ‘μάθαμε’ Αγγλικά θα ανακαλύψουμε πως αρχίσαμε ανάποδα. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ τη στιγμή που το μόνο που σκεφτόμαστε καθώς μιλάμε είναι λέξεις (με τις κατά προσέγγιση μεταφράσεις τους στα Ελληνικά) και κανόνες  γραμμένους σε ένα χαρτί;!!!!;;; Βεβαίως και θα νιώθουμε ανεπαρκείς, έως και ηλίθιοι μερικές φορές όσα επιτεύγματα κι αν έχουμε στην υπόλοιπη επαγγελματική ζωή μας.

Δηλαδή είναι αργά να μάθω τα κανονικά Αγγλικά;

Στο μέλλον θα αναφερθούμε στο τι συμβαίνει και στο τι θα έπρεπε να συμβαίνει. Τι να κάνουμε και τι να μην κάνουμε όταν θέλουμε να μιλήσουμε Αγγλικά ως ενήλικες πια. Προς το παρόν, ας αναλογιστούμε τα παραπάνω και ας κρατήσουμε μια επιπλέον πληροφορία κατά νου: Αλλάζει αυτό; Αντιστρέφεται; ΝΑΙ, ΑΛΛΑΖΕΙ. Πρώτα όμως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την έννοια ‘Αγγλικά’. Να φύγουμε από την ανάγκη να τα ξέρουμε και να τα ελέγχουμε όλα (και όταν αυτό δεν γίνεται να μένουμε μουγκοί..!!) και να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι μαθαίνουμε να μιλάμε μιλώντας…και ακούγοντας…όπως τότε, όπως ακριβώς έκανε και το παιδάκι εκείνο που ήμασταν κάποτε εμείς οι ίδιοι, και το οποίο  τελικά έμαθε και να μιλάει και να διαβάζει και να γράφει.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας!

Χριστίνα Καζάζη

University of London BA (Hons)

Cambridge DELTA (Module 2)

Top